Ustadan hisse

İstanbullu usta bir ressamın Sarıköylü öğrencisi eğitimini tamamlamış. Büyük usta, başarılı öğrencisini uğurlarken. “Yaptığın son resmi, Sarıköyün en kalabalık meydanına koyar mısın demiş. Resmin yanına bir de KIRMIZI KALEM bırak. İnsanlara, resmin beğenmedikleri yerlerine bir ÇARPI KOYMALARINI rica eden bir yazı iliştirmeyi de unutma diye ilave eder. Öğrenci ustasının dediğini yapar Sarıköye döndüğünde. Birkaç gün sonra resme bakmaya gittiğinde şok olur. Resmin kırmızı çarpılar içinde olduğunu görür. Üzüntüyle İstanbula ustasının yanına döner.

Usta ressam, üzülmeden yeniden resmine devam etmesini tavsiye eder. Öğrenci resmi yeniden yapmış, usta yine resmi Sarıköyün en kalabalık meydanına bırakmasını istemiş. Fakat bu kez yanına bir palet dolusu ÇEŞİTLİ RENKLERDE BOYA ile birkaç FIRÇA koymasını söylemiş. Yanına da, insanlardan beğenmedikleri yerleri DÜZELTMESİNİ rica eden bir yazı bırakmasını önermiş. Öğrenci Sariköye dönüp denileni yapmış, birkaç gün sonra bakmış ki, resmine hiç kimse dokunmamış. Sevinçle ustasına İstanbula gitmiş, Bak usta resme kimse dokunmadı demiş.

usta ressam şöyle demiş: İlkinde, insanlara fırsat verildiğinde ne kadar acımasız bir ELEŞTİRİ sağanağı ile karşılaşılabileceğini gördün. Hayatında resim yapmamış insanlar dahi gelip senin resmini karaladı. İkincisinde, onlardan müspet, yapıcı, OLUMLU olmalarını istedin. YAPICI OLMAK eğitim gerektirir, hiç kimse bilmediği bir konuyu düzeltmeye cesaret edemedi. “Emeğinin karşılığını, ne yaptığını bilmeyen insanlardan alamazsın.” Değer bilmeyenlere sakın emeğini sunma. “Asla bilmeyenle tartışma”. demiş. Kısadan hisse.

Alıntı