Karda Kül pidesi

O gün fırın yanacak diye ekmeksiz baklalı tarhana çorbası içmeyi, Lapa lapa yağan karın sesli, kar tanelerinin hep farklı olduğunu, Uçan kar tanesini ağzını açıp diline düşürmenin çok zor olduğunu, Hamur teknesi kayık gibi olsa da asla dereye götürülmeyeceğini, Pinetten merdiven, elekten kalkan, oklavadan kılıç yapılmayacağını, Komşu annelerin unlu ellerinde yapışmadan yuvarlanan hamurun kıvamını, Tekneden hamur yersen, bıyıkların ters, karnında kurt olacağını,

Kalan en son hamurun küçük çocuklara fırın önü kül pidesi olduğunu, Dut şımalı ile değil yapraklı meşe dalıyla fırının en iyi harlandığını, Ezme tenekeden fırın kapağını açtığında yüze vuran yalazı ve sıcaklığı, Fırından ekmeklerin başında beklemekle daha çabuk pişmediğini, Komşu anne kürekle aldıkça burnunu dolduran pişen ekmek kokusunu, Annemin üfleye üfleye eliyle böldüğü ekmeğin çıtırtısını, Buram buram pişmiş hamurun buharlı, yanan Meşe odunu kuru kokusunu, Vita yağının kutuda sert ve beyaz, sıcak ekmeğin içinde sarı olup eridiğini, Havanda dövülmüş tuzun ekmek içine el ile serpildiğinde parmaklara yapıştığını, Karda üşüyen çocuk parmakların sıcak yağlı ekmeği tuttuğunda ağzın sulandığını, Daha ilk ısırıkta, hiç bitmesin derken parmaklara akan yağı, İçi mi, dışı mı daha güzel derken ekmeğin hop diye bitişini, Tok karına örme eldiven kar topu savaşını Yaşamadıysan .. ben şimdi sana nasıl anlatayım…

#Sarıköy