Umut mu? Korku mu?

Ölüm aklımızdan çıkmaz oldu şu karantina gibi günlerde.. sorsan kimse korkmaz ölümden de yaşayamamak hissi bozar bizi… En çok sevdiklerimizden geçemeyiz kendimizden vazgeçsekte.. tam da bunun için evdekalır daha az sosyalleşiriz, zor olsada.😉

Gizli bir duygudur içimizde korkmayız ölümden pek inandırıcı gelmez çoğu zaman..Her kişi öldüğünde hemen cennete gitmek ister de kimse cennete gitmek için ölmek istemez mesela. Bu nedenle sarılırız, tutunuruz hayata ve onu tehdit eden herşeye karşı daha bir dikkatle savunuruz daha ne kadar ömrümüz kaldığını bilmeden. Ölüm nerde ve nasıl, hangi sebeple gelirse gelsin hep bir erkendir. Dinlemez kişinin borcu var, umudu var, alacağı var çok şeyleri var yapmak istediği, yapamadıkları var, öteledikleri çok…ve vakit yok . Bitti.. Evin bahçesinde, balkonda her sabah konuştuğu, su verdiği sardunyalar susuz kalır birkaç gün, eline bakan kedi aç.. bir kaç kere uzun uzun çalar telefonu ve sonra tüm bildikleri öğrenir, dudaklarda ecel kelimesi bağlar son sözü hakkında. Kalabalıklar başında beklese de yine gelen eceldir. Garip bir telaş başlar, mezar yeri, sela, hoca, tabut, tahta, kefen, hepsi bir sis içinde gibidir canı yanan bilir. Yaşayarak her doğan yaklaşır kendi ölümüne gün be gün. Her doğan gün onu mutlu eder bilmez mutlak sona daha yaklaştığını, belki bilir de uzaklaştırır kafasından düşünmediğini sanarak. Ölüm soğuk, hayat sıcak… hiç yakışmaz hangi yaşta olursa olsun hiç kimseye. Hep biraz erkendir. Ölüm gerçek, hayat yalan. Yinede sarılır adem oğlu sımsıkı hayata. Yarın ölecekmiş gibi ahiret için, hiç ölmeyecekmiş gibi dünya için çalışın diyen bir peygamberin ümmeti olmaya yakışır bir ömür sürme gayretinde bir çok bocalama bir çok zig zag olsada kalpteki samimi duygudur bizi biz yapan, nasıl iyi mi yaşamış yaşayamamış mı? kimse bakmaz o an dinlediği sela sahibi merhumu duyunca.

Filmin sonunda hiç kimsenin sağ kurtulmadığı bilinir yinede bir umuttur sabaha uyanmak. İnanç sahibi bilir insanı ölümden eceli korur. Ve bilir hiç bilmeden birgün gelecek birgün kalacak . Sayılı nefes tükenecek, ne bir eksik ne bir fazla…

Bir virüs neler etti bize.. ölüm aklımıza daha sık düşer oldu.. evet insanı ölümden eceli korur. Eskilerin dediği gibi “Kırk yıl kıran girse yinede eceli gelen ölür.”ve Ölüm en büyük nasihattir hepimize. Bu nedenle önlem alacağız, tevekkül ve sabırla bekleyeceğiz, umut hiç bitmeyecek, hayallerimiz olacak.. sevdiklerimize daha sıkı sarılacağız tıpkı bizi biz yapan değerler gibi.

Eski normal günler uzak olsada imkansız değil bunun da üstesinden geleceğiz, bu virüs de binlercesi gibi bağışıklık sistemimizin listesinde olacak aşı ile. Bitecek mı? Hayır Dünyamız ve insanlık çok farklı bir yaşam biçimini deneyimledi ve bunun etkileri hayatımızı farklı açılımlar getirecek.

Güzel günlere kadar #EvdekalTürkiye