YÜKÜM HEDİYE

Hayat oyununda bana verilen rolleri en iyi şekilde oynarken onların rollerini iyi oynayıp oynamadığına hiç bakmadım.

Bende sizin gibi çocukluğumdan beri merhametimin arkasından yürüdüm, doğru bildiğimden şaşmadım,yalanın yalanla temizlendiğini bildim, doğrunun tek ve mutlak olduğunu, adaletin herkese gerektiğini,insanı yaradan dan ötürü sevmek gerektiğini gördüm, bildim, bunu kabul ederek yaşadım ömrümü. Cesaret isteyen her adımda yalnız ama korkusuz oldum, omzumda bir el hep hevesimdi, takdir ederken sıvazlasın, yanlışımda da durdursun beni.

Bende sizin gibi heveslerimi içime gömdüm,dost kaybetmektense, para kaybetmeyi seçtim, beklentilerimi arkada bıraktım, umudum ise hep önümde oldu. Hiçbir zaman umuttan vazgeçmedim. İnandım ki dağdaki kuşun rıskını veren Allah bir kapıyı kapattığında bir başka kapı umut olur biz insanlara. Çok şükür oldu da . Yakın yada uzak yardım ettiğimden bir şey beklemedim lakin yakından gelen taşla başımın yarıldığı da çok oldu benim.

Bende sizin gibi mutluluk formülünü yaşayarak öğrendim kıynetini bildim. Yaşadıklarımı da yaşayamadıklarımı da içimde sakladım, ömrün her evresinde hep ben en iyisini yaşatayım ki istemeye yüzüm olsun dedim. Verdim, hep verdim karşılığını alıp alamadığıma bakmadan hesapsızca. Güçlü olmak değildi istediğim, ama oldum çarpa çarpa. Güçümle övünmedim, budur gördüğüm bildiğim atadan.

Bende sizin gibi kendimi hep erteledim. Kimsenin beni anlamadığını bildiğim halde hayatıma girenleri bana verilmiş bir şans, bir ödül, bir hediye, bir lütuf olarak gördüm. Herkesi mutlu etmeye yetecek gayreti verdim elimden geldiğince de kendimin de mutlu olmam gerektiğini unutmuşluğum çok oldu çoğu zaman.

Bende sizin gibi görevim neyse en iyisini yapmalıydım ki vicdanım rahat etmeliydi. Birilerinin de bana karşı görevleri olduğunu hiç aklıma getirmedim yıllarca. Çok şükür ki; Bana verilen rolleri en iyi şekilde oynarken onların rollerini iyi oynayıp oynamadığına hiç bakmadım. Hep karşımdakilerin eksiklerini tamamlamaya çalışırken, onların hatalarını görmeye vakit harcamadım. Beni üzmelerine bakmadan, karşılığında ne aldığıma ne hissettiğime aldırış etmeden hep verdim. Affettim. Unuttum. Hafifledim. Yükümden kurtuldum. Hep kendimi mutlusun diye ikna ettim. Mutlu oldum, mutlu da edildim.

Bende sizin gibi sevinçle çarpan kalbime, içimdeki yaşam sevincine, doğruları seçtiği için beynime, mutluluk dolu gülümseyen yüzüme her fırsatta şükrettim. Belki de çoğu kez kendime haksızlık ettim, kimseye etmediğim kadar. Herkesi dinledim kendimi dinlemediğim kadar. Kimse benim yüzümden mutsuz olmasın diye, hiç bir olumsuz şeyin sebebi ben olmayayım diye gayret ettim tabiki zorlandım, kolay olmadı yıllarca.

Bende sizin gibi bugün geriye baktığımda gördüm ki, başarmışım. Kendime ait dünyamda tutunacak bir çok dalım bir çok sevinç kaynağım var. Aile gibi, çoluk çocuk gibi, eş gibi, hısım, akraba,dost, arkadaş gibi. Mutluluğun bir ucundan tutan bir çok şey var hayatımda. Ödediğim faturanın bedeli yüksek de olsa, haddinden fazla yorulmuş da olsam, haketmiştim ve başardım.

Bende sizin gibi kendimi uzaktan seyrettiğimde, yorgun, umutlu, doğru yolda yürüyen bugüne kadar ektiklerini biçme arifesinde biri olarak gördüm.Ve başarıya elimi uzattım yüzümde ertelenmiş tüm gülümsemeler ile. Başım dik haykırdım “sen BAŞARDIN” ve artık rahat edeceksin.

Bende sizin gibi şimdi kendimle gurur duyuyorum. Kendimi bu kadar hiçe saysam da, insanların beni bu kadar üzmelerine müsaade etsem de, kendimi hiç bir zaman kayırmasam da, üzerine bu kadar sorumluluk yüklesem de,hakkın olan bütün duyguları sana yaşatmasam da…Ben Başardım.

Bende sizin gibi geldiğim yerden vardığım yere kadar, bugüne kadar, insanlığımdan, duruşumdan, kalbimden, duygularımdan, çocukluğumdan, hislerimden, umut ve beklentilerimden, tavizlerimden, vazgeçtiklerimden,saygımdan, yaşattıklarımdan kısacası kendimle gurur duydum. Hataların yokmuydu? Tabi ki çoktu….Herkesin olduğu kadar.Ne kadar doğru bir söz “insan övündükçe, dik durdukça değil, eğildikçe büyürmüş “ve saygıda sadece verebildiklerimiz bizimmiş.

Bende sizin gibi öğrendim başını dik tutan geldiğin yerde ata, yürüdüğün yolda eşmiş. Ve çocuklarmış insanı geleceğe umutla baktıran.

Şükürler olsun hak edenlerden saydığı için yaradan.